Gastblogs Lianne van Asten

De (low budget) reisavonturen van Lianne van Asten #4

De grens over!

Na 3,5 maanden is mijn laatste dag in Lissabon aangebroken. Ik ga nu toch echt de stad verlaten die mijn thuis in Portugal is geworden. Een gek dubbel gevoel. Ik heb zo´n ontzettend goede tijd gehad hier in Lissabon en nieuwe vrienden gemaakt waar ik nu afscheid van moet gaan nemen. En ik houd niet van afscheid nemen!

Maar door alle verhalen van alle reizigers in ons hostel over andere mooie plekken in de wereld werd ik nieuwsgierig. Waarom zou ik niet ook wat meer plekken in Europa gaan bekijken en ervaren? Ik ben iemand die snel onrustig is, graag geprikkeld wil worden met nieuwe dingen. Dus de knoop werd al snel doorgehakt en ik wist meteen wat mijn nieuwe bestemming zou worden: Sevilla in Spanje! Voordat de keuze definitief Lissabon was, heb ik vaker naar Sevilla gekeken en het is nu niet meer dan logisch om naar deze plek te gaan.

Het inpakken van al mijn spullen blijkt nog een hele klus aangezien alles na 3,5 maanden door elkaar in de kamer ligt verspreid. Het kost me bijna 2 uur om alles te organiseren en in te pakken. De volgende dag breng ik puffend en hijgend al mijn spullen naar de luggage room. Waarom heb ik toch zo veel spullen meegenomen? Als vrouw zijnde denk je altijd meer kleren nodig te hebben dan je daadwerkelijk gebruikt. Ik besluit een paar kledingstukken achter te laten die ik niet heb gedragen. Scheelt weer gewicht!

Ik loop wat ongemakkelijk rond en check elke 5 minuten de klok. Verschrikkelijk om te moeten wachten op afscheid nemen van de vrienden die vandaag aan het werk zijn in het hostel. De avond ervoor heb ik al van de eerste vrienden afscheid genomen en elke keer moest ik huilen. Al die lieve woorden en niet weten wanneer ik ze weer zal zien. Hopelijk wordt afscheid nemen makkelijker naarmate ik langer onderweg ben. Aan de andere kant; tranen laten zien dat iets belangrijk voor je is. Deze mensen zijn belangrijk voor mij geworden, dus is het logisch dat er emotie bij komt kijken.

Het is tijd. Ik loop een rondje door het hostel en geef iedereen een dikke knuffel. Ik pak al mijn bagage. Raquel, 1 van mijn lieve collega´s/vrienden, maakt lachend een foto van mij. Ik zie er niet uit met al mijn bagage en mijn rode huilkop. Ik schiet ook in de lach, zwaai nog even naar haar en loop dan de deur uit. Dag Equity-Point Lisboa. Tot ooit!

De busrit zal 7,5 uur duren. Ik ga mij dood vervelen denk ik terwijl ik in de stoel neerplof. Toen ik 3 jaar geleden in Zuid Amerika veel busreizen moest maken, was ik samen met een vriendin, Majoke, en we vermaakten ons altijd wel met domme grapjes en heel wat geklets. Maar alleen is toch wel even anders.

Het blijkt gelukkig enorm mee te vallen. Het grootste gedeelte van de reis kijk ik uit het raam terwijl ik naar muziek luister, ik lees wat, slaap een beetje en voor ik het weet zijn de uren al voorbij gevlogen.

Terwijl ik in Sevilla uit de bus stap, merk ik dat ik weer totaal niet zenuwachtig ben over het nieuwe hostel en de nieuwe collega´s. Ik vind het niet erg dat ik niet weet wat ik kan verwachten. Geen angst, alleen maar nieuwsgierigheid.

Mijn eerste contact met een Spaans persoon is een chagrijnige taxichauffeur die duidelijk geen enkel geduld heeft als ik even niet weet wat het adres van het hostel is. Tot mijn eigen verbazing hoor ik mijzelf zelfverzekerd de man aanspreken in het Spaans en ik maak hem duidelijk dat die gewoon even rustig moet doen en dat ik het adres in mijn tas heb. Wat mij nog meer verbaasd, is dat ik het snelle Spaans van de man kan volgen en ik het voor elkaar krijg dat de man naar mij luistert.

We stappen in en zwijgend zitten we naast elkaar tot we bij het adres zijn. Het is een plein in de buurt van het hostel. De taxichauffeur zegt mij dat ik een hotel op het plein naar het precieze adres van het hostel moet vragen en vraagt vervolgens vriendelijk of we nog even goede vrienden zijn. De derde keer dat ik in een kwartier tijd verrast ben, dit keer van zijn moodswitch en ik besluit dat ik het een prima idee vind om dit ritje positief af te sluiten. Glimlachend zeg ik:´Si, Amigo!´

Als ik buiten sta zie ik het hotel waar de taxichauffeur het over had. Ik loop naar binnen en zie dat het een poepchique bedoeling is. Ik voel me totaal niet thuis met mijn backpack en hoop snel weer buiten te staan. Gelukkig is de man aan de receptie ontzettend vriendelijk en binnen een paar minuten heb ik een routebeschrijving naar het hostel waar ik moet zijn.

Het is gelukkig maar 5 minuten lopen. In een klein, lief straatje zie ik ineens het hostel voor me: Boutike Hostel. Ik loop naar binnen en ik wordt al meteen verwelkomd door de 1 van de supporters, Ryan, een jongen uit Amerika. Hij helpt me met het naar boven brengen van mijn spullen. We blijken met z’n drieën een eigen kamer te hebben met een eigen badkamer. Wat een luxe weer! De andere supporter is Sinem, een meisje uit Turkije. We kletsen wat en ik voel me al gauw op mijn gemak bij ze.

Ik pak mijn spullen uit, want ik heb een heuse kast waar ik spullen in kan stoppen! En het bovenste bed van het stapelbed is van mij. Gelukkig een normale trap om omhoog te klimmen dus dan is het niet zo erg om in het bovenste bed te slapen.

Net als de vorige keer eerst een douche en daarna naar beneden om met de anderen te socializen. Wat een rust hier, en wat een luxe keuken! Het is meer een hotel dan een hostel dus er zijn alleen tweepersoonskamers en de meeste mensen zijn de hele dag weg.

Na alle drukte in Lissabon toch wel even lekker. Mijn plan is om hier twee weken te blijven. Dat wordt lekker veel relaxen en helemaal bijkomen na alle drukte in Lissabon. Heerlijk!

Lianne

De andere reisverslagen van Lianne lees je hier, hier en hier.

blog 4

FB_IMG_1442429388928

Vergelijkbare artikelen

Geen reacties

  • Reply
    De (low budget) reisavonturen van Lianne van Asten #7 |
    16 december 2015 at 10:22

    […] van haar low budget leven in het buitenland. Haar vorige blog lees je hier, hier, hier, hier, hier en hier. Vandaag blog […]

  • Reply
    De (low budget) reisavonturen van Lianne van Asten #6 |
    8 december 2015 at 13:38

    […] van haar low budget leven in het buitenland. Haar vorige blog lees je hier, hier, hier, hier en hier. Vandaag blog […]

  • Reply
    De (low budget) reisavonturen van Lianne van Asten #5 |
    24 november 2015 at 09:00

    […] van haar low budget leven in het buitenland. Haar vorige blog lees je hier, hier, hier en hier. Vandaag blog […]

  • Voeg een reactie toe

    Menu