Gastblogs Lianne van Asten

De (low budget) reisavonturen van gastblogger Lianne van Asten #10

Lianne van Asten (26) doet in haar gastblogs voor De Rijke Meisjes verslag van haar low budget leven in het buitenland. Haar vorige blogs lees je hier (#1), hier (#2), hier (#3), hier (#4), hier (#5), hier (#6), hier (#7), hier (#8) en hier (#9). Vandaag blog #10.

Weer terug in Portugal!

Met het vliegtuig ben ik vanaf Barcelona naar Porto gevlogen. Lekker makkelijk en snel! En wat is Porto een geweldig leuke stad! Er hangt een onwijs relaxte sfeer en ligt net zoals Lissabon op heuvels. Een rivier kronkelt er tussendoor. De huizen hier zien er wel wat ouder uit en veel hebben een opknapbeurt nodig. Ook zie ik veel verlaten huizen maar die zorgen voor een bepaalde sfeer in de stad die helemaal niet verkeerd is!

Porto ligt vlakbij de zee dus ik spendeer ook een aantal dagen aan het strand. Het is er prachtig. De zee is vrij wild en er liggen grote rotsen her en der in het zand. Erg mooi!

Het hostel waar ik mijn nachten heb geboekt, blijkt een heel gezellige plek te zijn. Er werken bijna alleen supporters waardoor de sfeer heel relax is. Het is net een soort studentenhuis waar we met z´n allen wonen. Bovendien zijn er elke dag maar gemiddeld 15 gasten. Duidelijk laagseizoen. In de avonden zitten we gezellig samen rondom de tafel met wat biertjes en wijntjes en kletsen de hele avond. Super fijn! Daarnaast speelt 1 van de supporters elke dag gitaar. Ik kan mij een middag herinneren dat we samen aan het zingen waren, met gekke stemmetjes en schreeuwen en nog meer gekkigheid. ‘This Love’ van Maroon 5 is nooit meer hetzelfde na die middag!

Ik heb contact gelegd met iemand die in Porto woont via de website van couchsurfing.com en we spreken af dat hij mij een tour door zijn stad geeft. Hij vertelt mij ontzettend veel over de stad en hoe hij hier is opgegroeid. Hij laat me veel plekken zien die ik zelf niet zou hebben ontdekt.

Daarna is het alweer tijd om verder te gaan. Ik merk dat ik het super jammer vind om Porto te verlaten, want ik heb het zo naar mij zin! Maar een nieuw avontuur wacht op me.

Ik heb via de website workaway.info een werkplek op een boerderij geregeld vlakbij het plaatsje Coruche. Op workaway kan je vrijwilligerswerk vinden over heel de wereld. Heel erg tof om gebruik van te maken als je reist op een low budget. Je kan per land bekijken wat er allemaal te doen is en via een simpel berichtje kan je contact leggen met de betreffende host.

Ik koos dus voor een boerderij. Aangekomen op de plaats van bestemming ben ik onder de indruk van het prachtige landschap. Het is nog het meest te vergelijken met De Veluwe in Nederland. De hostess blijkt een Nederlandse vrouw te zijn die de boerderij runt. Toeval! De andere bewoners zijn 12 paarden, 2 pony’s, 3 honden, een aantal kippen en katten.

In het begin ben ik onder de indruk van de grote paarden en ben ik wat nerveus. Maar na een paar dagen wen ik aan ze en durf ik de stallen in te lopen om het water te verversen. Klikken met je tong en heel streng ‘Back!’  zeggen zorgt ervoor dat ze netjes voor je aan de kant gaan.

Het werk zelf is best pittig. Heel fysiek. Paarden produceren stront… heel veel stront. En dat moet natuurlijk allemaal met de kruiwagen verplaatst worden. Of we hebben ook een ochtend houtschaafsel voor in de stallen moeten scheppen bij een houtzagerij en ik kan je zeggen dat dit ook een pittig werkje is! Zeker in de brandende zon. De avonden ben ik altijd kapot. Eén avond ben ik zelfs om half 9 al mijn bed in gegaan. Ik had die dag 8 uur lang keihard gewerkt.

Er staan twee oude bussen in de wei waar bedden in zijn gebouwd. Een prima slaapplek. Elke ochtend als we de deur open doen staan de paarden rondom de busjes. Super tof wakker worden is dat!

We hebben meestal twee uur elektriciteit per dag. Voordeel is dat we onwijs veel sterren en de Melkweg zien in de nacht. Elke keer weer zo adembenemend mooi! Douchen doen we die week maar 1 keer omdat de eigenaresse heel zuinig met haar water is. De hele week draag ik oude werkkleding en uiterlijk doet er niet bepaald toe. Ook wel eens lekker om die spiegel te vermijden en je niet druk te maken hoe je eruit ziet. Maar als ik na 5 dagen eindelijk kan douchen ben ik erg blij dat ik daarna weer wat frisser ruik en mijn haren weer schoon zijn. De eerste paar minuten kleurt het water bruin tijdens het douchen! Iew haha!

In het weekend gaan we naar een bekende horse fair in Golegã, een stadje een dik uur van de boerderij vandaan. Ik heb met open mond rond staan kijken die dag. In de straten zijn allerlei kraampjes met eten en drinken en spullen. Tussen de kramen door loopt een grote menigte mensen. Maar het verbazingwekkende is dat mensen met paarden hier ook gewoon tussendoor rijden. Dus af en toe heb je ineens een paardenkop in je nek en moet je uitwijken zodat ze je te paard voorbij kunnen galopperen. Want serieus, ze gaan me snel tussen al die mensen door! Een paar voorbeelden van bizarre dingen die ik heb aanschouwd:

  • Een man die bovenop zijn paard zit en bij een kraampje een kop koffie bestelt.
  • In de avonden cafés die vol staan met paarden en hun rijders die er bovenop zitten met een biertje in hun hand.
  • Dronken mensen die tussen alle paarden door lopen. Lijkt mij toch best wel een risicootje.
  • Prachtige traditionele kleding.
  • Karren met minimaal 3 gezinnen erin gepropt die door 1 paard worden getrokken.

Ook bij ons vloeit de alcohol rijkelijk. Traditionele Portugese drankjes zoals Ginjinha en Moscatel worden afgewisseld met bier. Even vrijheid na de strenge structuur op de boerderij en lekker lachen en ontspannen met elkaar. Absoluut een toffe ervaring om op zo’n horse fair te zijn geweest!

Weer terug op de boerderij besef ik mij dat ik mij toch niet helemaal thuis voel op de boerderij ondanks de prachtige omgeving en de dieren. Van te voren had ik meer gezelligheid en lol verwacht op de boerderij zelf, maar de hostess is erg streng en ik voel mij meer en werknemer dan een vrijwilliger die voor de ervaring en het plezier komt. Ik heb voordat ik naar de boerderij kwam een ticket terug naar Nederland geboekt en over 2 weken is het alweer zover.

Na een half jaar op een low budget te hebben gereisd komt toch dat moment dat het geld bijna op is. En dan is het helaas tijd om er een einde aan te gaan breien. Ik krijg buikpijn als ik eraan denk en besluit dat ik ten volle van deze laatste weken moet genieten. Ik had zo ontzettend veel lol in Porto en mis de supporters van het hostel.

Dus na een week op de boerderij te zijn geweest, vertrek ik weer met de bus richting het noorden, naar Porto. De gezichten van de supporters in het hostel zijn onvergetelijk als ik weer binnen kom lopen. Verbazing en blijdschap! Ik voel mij meteen weer helemaal welkom!

Overdag ben ik vaak bij het strand te vinden. In de avonden hang ik weer met de supporters en andere gasten in het hostel. Een Franse jongen verblijft hier ook deze hele week. Hij kan bijna geen Engels en ik bijna geen Frans. Dit betekent dat onze communicatie vooral bestaat uit handgebaren en geluiden. Ook is hij altijd een beetje verlegen. Totdat we op een avond een kaartspel doen waar hij onwijs goed in blijkt te zijn. En ineens komt hij los! Lachen, roepen en uitdagen in het spel! Super grappig om te zien dat en simpel spelletje ervoor zorgt dat hij helemaal in zijn element is.

Wat ik in die laatste dagen verder in Porto heb gedaan, bewaar ik nog even voor de volgende keer! 😉

Lianne

blog 10 nr1 blog 10 nr2 blog 10 nr3 blog 10 nr4 blog 10 nr5

Vergelijkbare artikelen

Geen reacties

Voeg een reactie toe

Menu