Gastblogs Irene van Gent

Gastblog Irene van Gent #4: Onthechten maakt vrij

Onthechten maakt vrij

Dezelfde stad. Dezelfde mensen. Dezelfde kleren. En toch ziet alles er anders uit.
De kleuren zijn veranderd, de geuren zijn veranderd, maar bovenal ben ik veranderd. Niet zozeer wie ik ben. Maar hoe ik kijk en wat ik zie. In een paar weken tijd is het lente geworden in de stad en in mij. De bomen staan in bloei, ik kan zonder handschoenen op de fiets en de wereld lacht me toe.

Tijdens de yogales die ik vanochtend volgde ging het over de lente laten creëren, het is tijd voor new beginnings. Niet voor niets dat ik deze reclame zag voor ik het vliegtuig in Ibiza in stapte.

Een andere omgeving geeft ruimte voor een nieuwe blik

Verandering van omgeving maakt dat je anders gaat kijken. Door even weg te zijn uit je vertrouwde omgeving zie je alles scherper, helderder, vriendelijker. Veranderingen vallen op, dingen die je eerder niet zag, zie je nu wel. Ze krijgen een bepaalde schoonheid mee, gewoon omdat je er op een andere manier naar kijkt.

Na 12 dagen Ibiza ziet Utrecht er voor mij anders uit. De stad waar ik me de laatste weken een beetje gevangen voelde, laat nu opeens weer een schoonheid zien die ik eerder niet zag. Ibiza heeft mijn ogen weer geopend en heeft zoveel nieuwe inzichten gegeven in waar ik naartoe wil met mijn leven. Nu ik eventjes terug ben in ‘mijn’ stad is er ruimte om weer te ontdekken wat ik er ook altijd weer zo fijn aan vond. Maar ik voel ook hoe goed het is dat ik straks weer ga. Dat ik nog meer nieuwe plekken mag ontdekken, nog meer nieuwe mensen mag ontmoeten en nog meer over mezelf mag leren. Om straks in Nederland nog meer mooie nieuwe dingen te zien. Gewoon omdat het leven mooi is en alles wat er is zoveel geluk brengt.

Door me los te maken van vrijwel alles wat ik had, kwam er een immense ruimte om te creëren vanuit te zijn en niet door te doen en te moeten. Dat is een energie waar ik voorlopig op wil blijven varen. Of dit keer misschien niet varen, maar rijden.

Onthechten, hoe doe je dat dan?

Om die stroom op gang te brengen moest ik alles loslaten. Afscheid nemen van spullen en plekken en vooral van het beeld wat ik had gecreëerd voor mezelf.
Natuurlijk is het een proces om spullen weg te doen en met niets te gaan reizen. Dat doe je niet van de een op de andere dag. Vooral niet omdat het gewoon tijd kost om het te organiseren. Maar ook omdat er vaak veel emotionele waarde zit aan spullen. Ik had me voorgenomen maximaal 10 dozen met persoonlijke spullen over te houden, dat lukte niet helemaal (ik kan namelijk maar met moeite afstand nemen van mijn keukenspullen en kookboeken, dat is het enige waar ik ècht aan gehecht ben lijkt het wel). Gelukkig zijn er hele lieve mensen die wel wat dozen voor me wilden bewaren, dus kon ik bepaalde spullen nog even bewaren. Afscheid nemen van de spullen die al op zoveel plekken hebben gestaan en steeds met me meereizen, was niet heel gemakkelijk. Maar uiteindelijk heb ik bij heel veel dingen mijn ogen dicht gedaan en ze in een doos gegooid of zonder omkijken meegegeven aan de kringloop… Soms is het beter om gewoon maar even niet na te denken welke emoties er aan dingen zijn verbonden.

Onthechten is een proces van loslaten en vertrouwen. Loslaten dat iets van jou is en vertrouwen dat er overvloed is op elk gebied van het leven. Mijn rugzak woog, bij vertrek uit Ibiza, 11,5 kilo. En met een koffertje in de handbagage is dat alles wat ik heb. En het is ook echt alles wat ik nodig heb. En misschien stiekem zelfs nog wel te veel 😉

Binnenkort ga ik je alles vertellen over hoe je dat doet onthechten, want het is een bijzonder proces met allerlei prachtige uitdagingen! Het leert je echt wat er wel en niet belangrijk is in je leven.

Irene van Gent 

IMG_47301-300x300

Meer weten over Irene? Lees het interview met haar over wat haar rijk maakt, of het blog over haar boek Geluk in 8 koppen thee.

De andere blogs van Irene vind je hier, hier en hier.  

Vergelijkbare artikelen

Geen reacties

Voeg een reactie toe

Menu