Gastblogs Maartje Grond en Daniel Maissan

Maartje Grond blogt #2: Stampertje, de HULK en een pot pindakaas

Wanneer de stress toeneemt, worden mijn typische – vaak niet charmante – karaktereigenschappen naar boven gehaald. Het lijkt wel alsof de ander toegang heeft gekregen tot mijn kwetsbare ‘knopjes’ die normaliter zorgvuldig verborgen liggen onder een beschermlaag: genuanceerde taal en redelijkheid. Een beschermlaag die langzaam wegvaagt als er (te) veel van me gevraagd wordt. Helaas – of gelukkig – zijn zowel ik als mijn geliefde zó menselijk, dat we elkaar tot het uiterste hebben gedreven omwille van een pot pindakaas. Ja … echt!

Het is zaterdagmorgen en tijd voor de wekelijkse boodschappenlijst. Iets waar ik een bloedhekel aan heb, maar Daniel vindt het gelukkig niet zo erg om te doen. Het merendeel halen we bij de groentewinkel op de Botermarkt, maar we hebben ook altijd een kopje ‘overige boodschappen’. Zo heb ik uitgevonden dat ik de suikervrije pindakaas van Marqt met stukjes noot erg lekker vind. Het is dan wel €3,99 voor een potje à 325 gram, maar dat is het me waard. Dus ik roep blij dat er ook nog een potje pindakaas van de Marqt op het boodschappenlijstje moet. Waarop hij antwoord: “Waarom nemen we niet gewoon een kilopot Calvé pindakaas? Dat scheelt de helft en er zit drie keer zoveel in!”  

Na al onze voorbereidingen voor Wander the World With Us en de spanningen die dat met zich meebrengt, durf ik te zeggen dat mijn ‘beschermlaagje’ – als in: genuanceerde taal en redelijkheid – ietwat is weggevaagd. 

“NEE, DAT EET IK NIET!” zeg ik stellig. “Ik vind de pindakaas van Marqt véél lekkerder!” Heel terecht reageert Daniel verontwaardigd, maar alleen al het idee dat ik mijn pindakaas-voorkeur moet verdedigen, wordt mij teveel. Nog voordat ik mezelf kan beteugelen, ben ik mijn verzetsstrijd begonnen: kom niet aan mijn pindakaas of ik hak je hoofd er af! 

Niet alleen mijn beschermlaag is weggevaagd. Die van Daniel ook. En omdat mijn verzetsstrijd in zijn allergie zit, verandert hij in een soort hulk die zijn grens bewaakt: TOT HIER EN NIET VERDER! Hij wordt nog net geen groene reus, maar zijn energie vult de kamer en blaast mij haast omver. Iets wat ik op mijn beurt niet tolereer, dus ik stamp nog wat harder en verdedig mijn pot pindakaas met hand en tand. 

Is dit echt gebeurd? Ja! 

Ik moet eerlijk toegeven dat ik met een grote glimlach terugkijk op deze discussie. Ik had nooit verwacht dat ik met mijn geliefde in een situatie terecht zou komen waarop we elkaar haast zouden afslachten omwille van een pot pindakaas. Een discussie die in basis natuurlijk gaat over ‘persoonlijke ruimte’. ‘Kom niet aan mij’, is de onderliggende boodschap. Kom niet aan mijn ‘dingetjes’, mijn ruimte. Maar het hoort er bij en gelukkig bevechten we onze persoonlijke ruimte naast elkaar. Er gaan pas alarmbellen rinkelen als één van ons twee zonder moeite zijn of haar persoonlijke ruimte opgeeft. 

Maar mijn allergrootste glimlach komt voort uit de enorme hoeveelheid liefde die schuilgaat in deze discussie. Diezelfde avond, nadat ik uiteten was geweest met een vriendin, trof ik in het donker een klein torentje aan op tafel. Nieuwsgierig deed ik het licht aan en daar stonden DRIE potten pindakaas van de Marqt, omhuld met een gestrikt rood lint en een kaartje ‘you’re one of a kind’

Nu lachen we erom. 

En tegelijkertijd raakt het me. Het voelt fijn dat hij mij liefheeft, zelfs als ik ten strijde trek om mijn pindakaas te verdedigen. Dus ja, wij kunnen de wereld aan samen! 

Wander the World With Us.

Maartje en Daniel

Meer weten over Maartje en Daniel en hun project? Meer blogs lezen en foto’s bekijken?
Check hun website of lees hun vorige blog: Maartje Grond blogt #1: Nieuwsgierigheid boven angst en Wat maakt ons rijk? Ken je mensen met wie Maartje en Daniel in contact moeten komen, die een mooi verhaal te vertellen hebben, laat het weten. 

Foto door Daniel Maissan

Foto door Daniel Maissan Photography

Vergelijkbare artikelen

Geen reacties

Voeg een reactie toe

Menu