Gastblogs Jethro Hardeman

Jethro Hardeman blogt #1: Ontgroend…

Soms kom je een blog tegen dat je raakt. Een prachtig pleidooi van Jethro wat ik graag met jullie deel (uiteraard met toestemming van Jethro). Het originele blog is te lezen op de website van Jethro Hardemanwww.zorginnovisie.nl.

lightbox-503f697fc3b09

Ik weet nog als de dag van gister hoe mijn ‘ontgroening’ de rest van mijn leven bepaald heeft.

Tijdens mijn ‘ontgroening’ kreeg ik op de eerste dag al direct te maken met ontlasting, geslachtsdelen en fysieke afmatting. Ik heb me van te voren behoorlijk druk gemaakt over wat er op me af zou komen, en heb me ook regelmatig gegeneerd tijdens mijn ‘ontgroening’. Dingen zien die je nog nooit gezien hebt, voelen wat je nog nooit gevoeld hebt….

Het waren intense dagen kan ik wel zeggen…

Ik was de deur nog niet binnengestapt om 7.00 uur of ik werd door iemand meegetrokken het huis in. Nog voor ik het door had, kreeg ik al meerdere naakte mensen voorgeschoteld waar ik ‘iets’ mee moest doen. Ik ben de dagen daarna tijdens mijn ‘ontgroening’ betast, fysiek afgemat en meerdere malen over mijn persoonlijke grenzen geduwd. Ik werd geconfronteerd met ontlasting, geslachtsdelen en continu luid geschreeuw van mensen. Ik heb me gegeneerd, verwonderd en werd emotioneel in de war gebracht. Na de ‘ontgroening’ wist ik zeker dat mijn wereldbeeld nooit meer hetzelfde zou zijn…

Alleen was mijn ‘ontgroening’, werken op een groep waar mensen met een ernstige verstandelijke en/of lichamelijk beperking wonen en dagelijks verzorgd worden.

Als 19-jarige leerling woonbegeleider zag ik naakte bewoners die in hun kinderlijke onschuld aan het wachten waren om gewassen te worden. Ik werd betast door een doofstomme cliënt, die met zijn handen probeerde een beeld te krijgen van die nieuwe 19-jarige jongen die hem ging helpen met aankleden.
Ik zag door het geschreeuw heen de onmacht en ongemak van cliënten die niet kunnen vertellen dat ze hoofdpijn hebben of misselijk zijn.
Ik werd fysiek afgemat omdat we in zo weinig tijd toch iedereen schoon en fris aan tafel wilden brengen, zodat ze de dag prettig konden beginnen…

Mijn wereld is na mijn ‘ontgroening’ nooit meer hetzelfde geworden…

Ik leerde over mededogen en bescheidenheid in plaats van arrogantie en status.
Ik leerde dat je het meeste leert van diegene die het meest kwetsbaar ogen.
Ik leerde kijken naar de ‘kleine wonderen’ in het leven van cliënten, dingen die zoveel betekenis geven aan een mens…
Ik leerde dat er in de wereld weinig ruimte is voor mensen die hulp en verzorging nodig hebben.

Het grijpt me enorm aan dat in een land waarin er zoveel maatschappelijke problemen zijn en onrust heerst er tijdens ontgroeningen barbaarse taferelen plaatsvinden. Dat we in een land leven waar de toekomstige ‘leiders’  Banga lijstjes maken waarin ze vrouwen wegzetten als gebruiksvoorwerpen die erom vragen om ‘digitaal vernederd’ te worden.  Waar studenten geleerd krijgen dat je moet lijden om erbij te mogen horen en je authenticiteit moet verliezen aan het hogere doel…

Wat is dit voor verknipte wereld? 

Ik kan het niet uitleggen aan ze….
Ik kan cliënten niet uitleggen dat het ‘grappig’ gevonden wordt om op een hoofd te gaan staan. Dat Nederland gelijke rechten hoog in het vaandel heeft staan, maar niet zodra studenten ‘ontgroend’ worden. Dat status, macht en sekse een grote rol spelen bij de toetreding tot een studentenvereniging, om 6 jaar later als brave hendrik de gelijkheid te bepleiten. Ik kan enkel vertellen dat niet de cliënten, maar de wereld in de war is en daarom ondersteuning nodig heeft…

Ik pleit voor een ‘maatschappelijke ontgroening’!

Ik gun de studenten een ‘maatschappelijke ontgroening’ waarin het groen achter de oren wordt weggewassen als ze opeens de verantwoording voor een mens krijgen. Waarin ze leren wat werkelijk waarde toevoegt aan diegene die dat het hardst nodig hebben.  Waarin ze inzien dat de meest kwetsbare burgers jou een enorme spiegel voorhouden over je goede en slechte eigenschappen. Waarin je zonder te praten toch elkaar kunt begrijpen en liefhebben…

Een 2e kans!

Wil je echt ‘ontgroend’ worden, zodanig dat je er beter van wordt en iets toevoegt aan de maatschappij?

Wil je de wereld echt een beetje beter maken? Wil je je verenigingen met anderen om grotere doelen te halen dan je eigen doel? Wil je liever je hersens en je handen gebruiken om iets goed voor mensen te doen?

Pak dan de kans en meld je aan als deelnemer bij: Ik zorg VR!

Jethro Hardeman

12227793_799573913486323_4656360296237017066_n

Vergelijkbare artikelen

Geen reacties

Voeg een reactie toe

Menu