Gastblogs Maartje Grond en Daniel Maissan Wander the World with us: verhalen van Maartje en Daniel

Maartje Grond blogt #6: Yellow Bird Farm

Yellow Bird Farm

Een uiterst wanhopige daad werd later een prachtig verhaal. Via WWOOFen zitten Daniel en ik negen dagen verstopt in het bos, vlakbij Murfreesboro, op Yellow Bird Art farm. Een enorm landgoed waarop kunstenaars worden uitgenodigd om hun kunsten over het gehele terrein tentoon te spreiden. David Wood is bedenker en gastheer van deze plek en wordt vergezeld door drie katten, drie honden en een kudde geiten. Hij wil een werkelijkheid in de werkelijkheid creëren. Wij hebben als toevoeging aan het geheel een pagoda gebouwd; een kleine thee-tempel, omringt door natuur en bestemd voor een rustgevend theeritueel. Een mooi en tastbaar project. Een project dat volledig tot leven is gekomen door vertrouwen. Diepgeworteld vertrouwen van David dat zich niet uitte in woorden, maar juist in het gebrek aan woorden; stilte. Een inspirerende ervaring, want wat betekent vertrouwen? En waarom is het belangrijk?

wander-yb-46

De betreffende dag in Nashville staat op mijn netvlies gebrand, getekend door onmacht, paniek en kolkende stress. Ik kan het minuut voor minuut terughalen en mijn adem stokt daarbij direct. Bij gebrek aan een netwerk in Nashville (én omdat niemand op Couchsurfing noch Airbnb kon helpen), zaten we in een veel te duur, vies en krakkemikkig ‘hotel’ aan de buitenrand van Nashville. Niet wetend dat Nashville een van de duurste steden in héél Amerika is op het gebied van onderdak. Een grote teleurstelling die onze emmertjes deed overlopen. Huh, zaten onze emmertjes dan vol? Ja, die bleken behoorlijk vol te zitten. Een stortvloed aan stress kolkte door de kamer en het voelde alsof we het pand gingen opblazen. Daniel reist al twintig jaar alleen, nu samen met mij en dat vraagt van hem soms meer aanpassingsvermogen dan hem lief is. Ik ben nog nooit met beide benen uit mijn comfort-zone gestapt. Nu wel en dat schud soms flink aan mijn fundering. Vaak meer dan mij lief is. Het zijn in beide gevallen persoonlijke processen en we delen elkaar daarin openhartig. Maar als de stress toeneemt, gaan deze processen ook tussen ons spelen. Een grote teleurstelling, zonder uitzicht op iets beters, gaat ons dan niet in de koude kleren zitten. We hebben die avond, nacht én volgende dag, dwars door alle stress heen, gezocht naar oplossingen. Uiteindelijk was David daar; onze reddende engel! Hij wilde ons wel een ruime week ontvangen. En Cat Colnot! Zij was bereid in alle vroegte een referentie over ons te schrijven en dàt was ons toegangskaartje naar het paradijs: Yellow Bird farm.

Maar wat gebeurde hier nu werkelijk?

Het eerste puzzelstukje werd (onbewust) gelegd tijdens een vermakelijk keukengesprek.
Terwijl David drie Gin Tonics prepareerde – een dagelijks ritueel rond 18:00 omdat zijn oma dat altijd deed én omdat Daniel en ik verlieft zijn geworden tijdens het drinken van een Gin Tonic – vertelde hij met immens veel enthousiasme over zijn wilde ideeën en plannen voor Yellow Bird en daarbij refereerde hij kort naar zijn jeugd: “Toen ik als klein kind op pad ging (vaak met gevaar voor eigen leven), vroegen mijn ouders mij nooit te vertellen wat ik op zo’n dag deed. Ik mocht natuurlijk wel delen, maar het hoefde niet. Ze vertrouwde mij.”

Zijn voorbeeld doet mij realiseren hoe belangrijk vertrouwen is. Het feit dat hij zijn dag niet heeft hoeven uitleggen, verklaren of verdedigen, maakt dat hij zich heel organisch heeft kunnen ontwikkelen, zonder extra sausjes of kruiden (zorgen, vragen of adviezen) van zijn ouders. Zijn ouders hebben hem dus het vertrouwen gegeven dat hij goed is, zoals hij is. Dat is hoogstwaarschijnlijk een van de redenen waarom David nu zo’n super leuke, beetje gekke, slimme filosoof én levensgenieter is met een landgoed als Yellow Bird.

De crash op de quad. Het tweede puzzelstukje.

Yellow Bird farm is een plek waar mensen samenwerken en spelen met de natuur, waar tijd een andere rol heeft, waar de geschiedenis en het heden elkaar ontmoeten en waar mooie mensen – in levende lijve of aan de hand van ieders nalatenschap in de vorm van een kunstwerk – elkaar inspireren. Tot ons grote genoegen had David een mooi project voor ons in petto: het bouwen van een pagoda, verscholen in de bossen en omringt door tjilpende vogels.

Elke dag, rond 11:00, scheurde we op een quad met trailer – gevuld met kilo’s hout en gereedschap – door de bossen richting de pagoda. Een dagelijks avontuur omdat de weg verre van recht is. Eén keer ging het bijna mis. We reden de heuvel op met hout voor de vloer voor de pagoda op de trailer, de sfeer was licht gespannen en terwijl we de heuvel beklommen kwamen de voorwielen van de grond. Het was doodeng, dus in een reflex wilde ik van de quad springen; niet wetend dat Daniel mijn gewicht nodig had om überhaupt de heuvel veilig op te komen. Daniel was furieus en ik was woest op zijn – naar mijn beleving overdreven – boosheid.

Het ergste dat mij kan overkomen is gebeurd. Het derde puzzelstukje.

Na een lange stilte, hadden we eindelijk de essentie van ons dagenlange gekibbel beet. Daniel werd furieus omdat ik hem – door mijn reflex om af te willen stappen – in de steek liet en daardoor mijzelf in gevaar bracht. Ik had op dat moment makkelijk onder de wielen van de quad terecht kunnen komen. Een pure vluchtreactie die ik van mezelf niet ken met een keiharde confrontatie als conclusie: ik ben het vertrouwen in mezelf kwijt.

De hoeveelheid stress, paniek en onmacht die vrijkomt bij een gebrek aan vertrouwen is onbeschrijflijk. Het maakt dwalen onmogelijk en het werkt voor mij als brandstof voor een neerwaartse spiraal richting een beklemmende houdgreep; de plek waar ik gevangen zit in mijn angsten.

Dit lag dus ook ten grondslag aan onze beerput in Nashville. Door het gebrek aan vertrouwen in mijzelf, maakte ik al mijn angsten zelf waar: angst om het niet goed te doen; angst om teveel ruimte in te nemen; angst om mijn autonomie en stevigheid te verliezen. Dit gecombineerd met Daniel zijn overgevoeligheid voor andermans gevoelens en zijn wisselende gevoel over of hij alleen of samen wil reizen, hield ons in de houdgreep. Een akelig en beklemmend gevoel.
David en Yellow Bird farm, hebben ons geholpen om uit de houdgreep te komen. De puzzel is compleet.

David heeft ons dus uiteindelijk niet alleen gered van Nashville, hij heeft ons proces – zonder dat hij het doorhad – fantastisch begeleid, door er te zijn, maar het niet daadwerkelijk te begeleiden. Hij heeft ons gevoed met zijn enthousiasme, bijgestuurd met zijn kennis en hij heeft ons geen vragen gesteld, maar ruimte gegeven. Hij heeft ons zijn vertrouwen gegeven.

Voor David is dit een manier van leven en wij zijn niet de enige die onderdeel mogen zijn van zijn bad van vertrouwen. Zo is zijn band met Randall net zo inspirerend. Randall kan niet lezen noch schrijven. Hij is stil en kan nors uit de hoek komen. Een set eigenschappen die je op heel veel manieren kunt interpreteren. Toen Randall klein was heeft zijn moeder hem de bijbel voorgelezen en toen zei hij: “Onzin. Dat boek staat barstensvol tegenstellingen, dat het niet waar kàn zijn.” David spreekt over Randall met woorden als eigenzinnig, scherp, gefocust en ietwat verlegen. Hij laat Randall daarbij volledig in zijn waarde. Echt prachtig om te zien. Hij betaalt – zonder te checken – alle uren die Randall opgeeft en is vooral heel dankbaar dat Randall Yellow Bird onderhoudt. De plek waar voor hem zóveel samenkomt.

download-3 fullsizerender-1 wander-yb-11 wander-yb-13
De pagoda als toonbeeld voor vertrouwen.

Terugkijkend op deze week, symboliseert de pagoda ons proces feilloos: we hebben eerst ruimte gemaakt voor de pagoda door gras, stenen en onkruid weg te halen. Daarna hebben we de fundering gelegd, daarop de vloer en daarna hebben we omhoog kunnen werken. We hebben een ‘fairytale path’ richting de pagoda gemaakt mét een entreepoort aan het begin. Naast de pagoda staat een geheim plekje waar de theestoof in kan komen te staan. We hebben er volledige onze ziel in kunnen stoppen, omdat David ons vertrouwde; vanaf de eerste minuut.

Nu staat Wander the World With Us er weer – net zoals de pagoda staat – met een fundering van vertrouwen.

Dankjewel David.

Dankjewel Yellow Bird farm.

Maartje en Daniel

Wander the World With Us.
Een kleine extra: Een 360º filmpje over ons verblijf op Yellow Bird Farm.

Meer weten over Maartje en Daniel en hun project? Meer blogs lezen en foto’s bekijken?
Check hun website of lees hun blogs en verhalen: 

Maartje Grond blogt #1: Nieuwsgierigheid boven angst
Maartje Grond blogt #2: Stampertje, de HULK en een pot pindakaas
Maartje Grond blogt #3: Landen in de Drentse bossen, het Permanent Beta Festival
Maartje Grond blogt #4: IJsland, ons pretpark
Maartje Grond blogt #5: Niets staat vast, dus wij verzetten de bakens!

Verhalen van Maartje Grond en Daniel Maissan #1: Michael Driebeek van der Ven
Verhalen van Maartje Grond en Daniel Maissan #2: Jón en Auja

Wat maakt ons rijk? 

Vergelijkbare artikelen

Geen reacties

Voeg een reactie toe

Menu