Cat Colnot Gastblogs

Cat Colnot blogt #6: Geldnood op een Thais eiland

Een hele tijd geleden vroeg collega blogger Natasja voor haar rubriek Wat zij zegt:
Wat is het engste dat je ooit hebt gedaan (op reis)? Daar hoefde ik niet lang over na te denken; direct komt het avontuur dat ik op een Thais eiland had boven. 
Ik reis bijna altijd alleen en ik hou wel van avontuur, maar zonder geld komen te zitten in een vreemd lang was wel een van mijn grote angsten. 

Een paar jaar geleden was ik aan het eilandhoppen in Thailand en moest ik in de haven nogal haastig van de ene boot op de andere overstappen waardoor ik geen tijd had om even te pinnen op het vaste land. Op het eiland van bestemming aangekomen (Koh Yao Noi) vroeg ik de chauffeur van de pickup even langs een automaat te rijden want ik moest wel geld hebben om mijn hut en eten te betalen. De pinautomaat gaf geen sjoege.

Getting the money

Op aanraden van de dame van de bungalows waar ik logeerde (Sabai Corner Bungalows) toog ik de volgende dag naar de bank, ze lachten me uit, no Visa? Haha, no money. Ik ga niet over een nacht ijs en had mijn e-identifier, laptop en pasje mee, stelde voor het geld naar de bankrekening van de bungaloweigenaresse over te maken. Bankrekening? Nee, joh, die hebben we niet. Stond ik met al mijn moderne middelen en geld genoeg op de bank. Maar ze zie: leen mijn brommer maar, en ga op het naast gelegen eiland (Koh Yao Yai) pinnen. Er zouden daar 2 automaten zijn die vast niet vies waren van Mastercard. Ja, zei de eigenaresse, ga gewoon met de brommer op de boot. Komt goed.

DSC_0011

Een jongen vaart mee om mijn brommer recht te houden op de boot. Ik mag lekker op een bankje zitten. Service van de zaak. 

Brommer op de boot? Hoe dan? Gewoon even wat boys vragen in de haven. En ja, het bleek een normale vraag. Brommer moest op een kleine nogal smalle houten boot en een van de jongens ging op de brommer mee om em recht te houden. Ik reed voor de tweede keer in mijn leven op een brommer. De eerste keer was paar dagen daarvoor. Zonder helm, zonder verzekering. Eiland over, op zoek naar automaat. Prachtige tocht overigens, ik genoot van elke minuut.

DSC_0009

Koh Yao Noi

DSC_0014 bw

DSC_0022 bw

Koh Yao Yai

Aan het eind van eiland, na 3 uur brommeren, pinautomaat gevonden (yes!). Deed het niet. Bij de automaat stond Engels stel dat me adviseerde om door te rijden naar de haven, en de boot naar Phuket te nemen. Zo gezegd zo gedaan.

Maar ja, die boot kost geld, en ik had een nog 1 euro (omgerekend). Gelukkig genoeg voor boottocht, bleek. Een man bij de boten vroeg of ie kon helpen. Ik zei dat ik naar overkant moest en bijna geen geld had. Dat ik al twee eilanden had afgestruind naar een werkende pinautomaat. Of ik al gegeten had, nee…geen geld…o zou ie wel regelen.Hij gebaarde de bootticket verkoper eten voor me te kopen, en beloofde dat er in Phuket iemand zou staan die me naar de pinautomaat zou brengen (mijn brommer mocht niet mee op deze bootvdit keer). Terwijl ik op de boot wachte, at ik beleefd naast de ticketverkoper mijn gekregen eten op.

DSC_0032

DSC_0030

De ticketverkoper vond dat ik wel in natura mocht betalen.

Eeks, ik ging maar even een stukje verderop op de boot wachten.

DSC_0039

Boot kwam, ik erop, ondertussen werd de lucht zwart en begon het keihard te regenen.

DSC_0077 bw

De boot, superbetrouwbaar en solide…dat zie je meteen 😉

DSC_0098 bw

De lucht betrekt….

DSC_0102 bw

DSC_0113

DSC_0136 i

Na een half uur varen kwamen we in Phuket aan. 

DSC_0152

De haven van Phuket, nogal een….eh…zooitje…

Geen behulpzame man die me naar automaat zou brengen, dus zelf maar iemand gevraagd en achterop de brommer (door de stromende regen) naar de automaat. Yes hij deed het! Pakken met geld gepind (echt overdreven veel) terwijl mijn “brommerkoerier” wachtte. Hij kreeg vette fooi (waarschijnlijk een jaarsalaris, hij sprong een gat in de lucht) en ik kocht een ticket voor een speedboat terug.

De tijd begon te dringen want het zou bijna donker worden en ik moest nog half uur varen, een heel eiland over met de brommer en voor zonsondergang terug bij de haven zijn voor mijn boot naar mijn logeereiland Koh Yao Noi. Dus had ik haast, maar ondertussen was er een hele heftige storm opgestoken. De lucht was pikzwart. De speedboat vertrok toch gewoon. Maar de tocht was een hel. De Thaise mensen (ik was enige toerist) zagen groen van angst, waren aan het bidden terwijl de speedboat zich op de golven stortte en bij elke golf compleet los van het water kwam.

DSC_0183-001

Er waren meerdere momenten dat ik dacht ‘ik overleef dit niet’, maar ik besloot samen met de Thaise vrouw, die naast me zat Do Ther Tum te zingen (een vette Thaise hit van Job 2 do, die ik een paar dagen eerder van een Thaise jongen op Koh Jum had geleerd).

DSC_0191

Zingen in een boot die continu los van de golven kwam. Scary. Die vrouw naast me lijkt cool met haar zonnebril, maar ik ben nog nooit zo hard in mijn hand geknepen. 

Zo hebben we de meer dan een uur durende tocht overleefd en aan wal stond de behulpzame man met zijn truck klaar. Hij riep, ‘stap achterin met je brommer, dan breng ik je het eiland over, zodat je nog op tijd je boot kunt halen’. Hij scheurde als een idioot om op tijd te komen, ook een helse rit, terwijl ik in de achterbak de brommer probeerde recht te houden. Never a dull moment.

DSC_0210-001

Maar, we waren op tijd bij de boot, ik gaf natuurlijk een flinke fooi en kwam nog net voor zonsondergang weer op mijn logeereiland aan. Eind goed, al goed .

Mijn allergrootste angst om zonder geld te zitten, bleek niet de grootste beproeving die dag.

Wat is het engste dat jij ooit op reis meemaakte? Ik ben benieuwd naar jullie reacties!
En check dus vooral ook de leuke, spannende en mooie verhalen op het blog van Natasja.
 
Meer weten over Cat? Check mijn website www.catcolnot.com.
 
Meer blogs lezen? 
 

Vergelijkbare artikelen

Geen reacties

Voeg een reactie toe

Menu