Cat Colnot Gastblogs

Cat Colnot blogt #7: Adoro Lisboa

Zonnestralen vangen in het paradijs van de pasteltinten, Lissabon. 

Ik ben altijd al gek geweest op reizen en op steden. Niets heerlijker dan door een mooie stad struinen. Nieuwe tentjes ontdekken, zomaar een straatje inlopen en stuiten op een prachtig pleintje. Heerlijk. In Lissabon was ik vroeger al eens geweest, maar toen had ik maar 1 dag om de stad te verkennen. Ik besloot dit keer een hele week te gaan. Just me and my camera. Ik hou ervan om alleen op reis te gaan want dan zie je meer, ontdek je meer en spreek je meer mensen, en je mag ook nog eens lekker je eigen zin doen. 

Een reisverslag. 

Dag 1

Maandag arriveerde ik al om 08.00 uur en ik had nog amper een voet uit het luchthavengebouw gezet of een zowel een Vlaams, Frans als Portugees stel vroegen me welke bus ze naar het centrum moesten nemen. Ik straal dat blijkbaar uit, dat ik weet waar ik heenga, en dat klopt ook wel. Ik verdwaal alleen als ik niet naar mijn richting gevoel luister. Binnen 10 minuten ben je met bus 44 in het centrum. Mijn hotel was vlak achter het grote ronde plein Marques de Pombal, een hele centrale plek in de stad. Marques de Pombal is het begin van een prachtig beboomde laan (Avenida de Libertad), waar aan beide zijden vooral veel designerswinkels zijn, en die uitkomt op het centrale plein van de stad, Praca Restauradores en Rossio. Maar mijn hotel was dus vlakbij Marques de Pombal, in een zijstraatje. Sana Capitol Lissabon is onderdeel van een grotere keten van Sana hotels in de stad, en ik hou van zulke hotels, niet te duur, lekker zakelijk, en als je alleen bent geheid een upgrade naar een executive suite. Daarnaast kon ik tegen de regels in, al om 09.00 uur ’s ochtends inchecken en dus lekker even badderen en een beetje wakker worden voor ik de stad in toog. Margues de Pombal is ook een metrohalte, met een directe lijn naar het lager gelegen echte oude centrum, maar lopen over de avenida is dus ook een aanrader. Na mezelf geinstalleerd te hebben, met de metro richting centrum gegaan, uitgestapt bij halte Baxio-Chiado (de kant van de twee roltrappen, de kant waar drie of vier roltrappen zijn, komt uit bij het Chiao plein en Praca de Camoes, een hoger gelegen deel. Kwam uit de bij de winkelstraten (oa Rua de Zapatores).  Op weg richting het Praca do Commercio langs het MUDE (Museum voor Design en fashion), gratis entree, dus meteen even een kijkje genomen. Leuke collectie design meubels en kleding,  in een prachtig vervallen bankgebouw. Er staan surfboards tegen de buitengevel aan. Op het Praca do Commercio heb je een mooie view op de Taag, en toen ik er was een boel drukte omdat er een film gedraaid werd. Heerlijk luxe en lekker geluncht bij Can the Can. Niet goedkoop, maar wel de moeite, en met leuke gay ober. Neem de salade met tonijn en aardbeien. Daarna richting de beroemde wijk Afalma gelopen, prachtige schuine straatjes, en als het je lukt om helemaal naar boven te klimmen in die schattige steegjes, dan wordt je beloond met een prachtig uitzicht op de stad. Als je geen zin hebt om het hele stuk te klimmen, neem dan vanaf het Praca do Commercio trammetje 28. Een belevenis op zich, maar ook de beste manier om boven in Afalma te komen. Na een flinke wandeling door het prachtige Afalma, ben ik met tram 28 naar beneden gegaan, naar Largo Martin Moniz, de eind en beginhalte van de 28. Dit is vlakbij Praca Rossio en Restauradores, waar veel terrasjes zijn (toeristisch) en veel winkels. Daar vlakbij is ook de beroemde Santa Justa lift, waar je met je Lissabonse OV chipkaart (voor € 6,= heb je een dagkaart voor tram, bus en metro) in kunt. Je kunt ook voor € 5,= extra een kaartje kopen, dan mag je ook nog een paar trappen op en op het dakje van de lift. Ik vond dat wel wat duur voor uitzicht dat je op andere plekken in de stad net zo mooi en (en vaak gratis) kan krijgen.

DSC_0178

DSC_0312

DSC_0360

Dag 2

De volgende dag ben ik eerst via de prachtige Avenida de Liberdade richting het centrum gelopen. Vlakbij Restauradores is aan de rechterkant van de drie steilste straatjes van Lissabon, waar een schattig minitrammetje je naar boven voert. Boven was het verder niet zo spannend dus ik ben via de kronkelstraatjes weer naar beneden gewandeld. Ondertussen natuurlijk een boel schattige winkeltjes en omaatjes tegen gekomen. Daarna via de Santa Justa lift naar het hoger gelegen Barrio Alto gegaan, en daar over de pleintjes en door smalle straatjes gestruind richting Largo Calhariz.  Voor ik aan de klim naar Miradouro Santa Catharina begon, eerst even een bicaatje (Lissabonse espresso) met een pasteis de nata gegeten bij Pastelaria Confeiteria Orion (alleen maar Lissabonners binnen dus goed).  Miradouro was de moeite niet, want ze waren enorm aan het klussen daar. Het schattige minitramlijntje (Ascensor da Bica) (op de hoek van Largo Calhariz en Ruo de Bica de Duarte Belo) bracht me naar de lager gelegen Rua de Sao Paulo. Via allerlei kleine straatjes richting de Taag en het station Cais do Sodre gelopen. Daar staan hele leuke gekleurde chillbankjes met planten en olijfboompjes en komt de Lissabonse bevolking samen om af te koelen en te vissen. Daarna weer naar boven geklommen richting Largo Camoes, waar ik bij een hippe organic bakkerswinkel Quinoa, een heerlijke bagel zalm at (ze hebben er heerlijk brood en ook leuke koffiemokken en andere keuken hebbedingetjes). Bij Praca Camoes, trammetje 28 richting Afalma gepakt om even nog naar het uitkijkpunt daar (Portas do Sol) en het rommelmarktje te gaan bij Campo Santa Clara (achter de Vincente de Fora kerk (waar je langskomt tram 28). Helaas was het rommelmarktje er niet, dat is er blijkbaar alleen op maandag. Bij het uitkijkpunt om de hoek (klein stukje tramlijn omhoog volgen naar een pleintje), zit een geweldig leuk tentje dat Marcelino heet. Heerlijke sangria en pasteis hebben ze daar, maar het is heel klein, dus met een grote groep kan je er niet terecht. Twee pandjes verder zit een schattig winkeltje dat tasjes en portomonaies (en i-pad cases) heeft van afvalverpakkingen van koffie, kattenvoer en andere plastics. Daarna ik ben doorgeklommen naar het Jeronimo kasteel waarvanuit je een geweldige view over de stad hebt. Entree is € 7,=, en je moet even langs de opdringerige restauranthouders en frutselverkopers bij de poort, maar het is toch wel een speciale plek, en als het niet te vol is met grote groepen Duitse toeristen is het wel een fijne plek om een boekje te lezen of een beetje te zitten en uit te kijken over de stad. Er is ook een restaurant bij, maar persoonlijk zou ik eerder kiezen voor het restaurant dat in een zijstraatje vlakbij de ingang zit. Dat leek me wel de moeite met heerlijke verse visjes.

Ik ben ’s avonds gaan eten bij een van de hipste restaurants van Lissabon Guilty by Oliver. Erg lekker eten, en supercoctails, maar wel heel jammer dat er aan de bar gerookt wordt.

En daarna in de grootste tourist trap (even los van de rode, gele en blauwe bussen) getrapt, nl. fado tent waar je voor minimaal € 10,= aan consumpties gratis naar fado mocht luisteren. Normaal gesproken moet je een diner erbij nemen, maar ik was vrij laat, dus dan volstaat voor 1o euro drinken. De barman die mij binnenlokte zong zelf ook een paar fadoklassiekers, en dat deed hij helemaal niet slecht, maar het routineuze ongeinteresseerde tafereeltje gaf me toch het gevoel dat ik even verder had moeten zoeken naar een goede fado tent. Gezelschap van een leuke stel uit Kopenhagen maakte de avond gelukkig toch nog goed, en caiparinas zijn natuurlijk ook mjammie.

Dag 3

Uitgecheckt bij Sana Capitol, en met de bus (de metro staakte) vanaf Marques de Pombal naar Sete Rios omdat men had verteld dat ik daar met de trein naar Costa da Caparica kon. Bleek wel te kunnen maar alleen via een grote omweg, namelijk via Setubal.  Had ik geen zin in, dus teruggelopen naar Praca de Esphana, en daar best wel lang gewacht op bus 161 die rechtstreeks naar de costa gaat. Prima busritje over de San Francisco brug van Lissabon, en uitstappen bij halte Mercado en je loopt zo rechtdoor door het Zandvoort van Lissabon (je kent het wel out of fashion bikini’s, slippers en andere quasi hippe strandaccessiores), naar het strand, dat heerlijk breed en enorm lang is, en waar je goed kunt surfen en waar veel strandtenten zijn (waar je heerlijk kunt chillen). De beste strandtent vond ik Dragao Vermelho. Ze hebben een heerlijke tapasschotel en mjammie witte sangria en natuurlijk top uitzicht op de zee, en dagelijks verse visjes op het menu. Ingecheckt in Hotel Costa da Caparica. Een oubollig hotel, dat luxe lijkt, maar is blijven steken in de jaren ’70, met een troosteloos ontbijtbuffet waar bussen vol toeristen die de jaren ’70 actief hebben meegemaakt, langstiefelen en waar het dringen is bij de worstjes en het roerei (iew!).  Je kent het wel, ik word er altijd een beetje depri van. Maar mijn kamer had wel een onbetaalbaar uitzicht op zee vanaf mijn supergrote balkon, en een bad.

Costa da Caparica is geen interessant stadje. Maar wat wel leuk is dat er in het zomerseizoen een treintje langs het strand rijdt, zodat je ook gemakkelijk verder gelegen stranden kunt bezoeken. En dan kom je op de echte surfstekken, wat natuurlijk veel leuker is.

Dag 4

Terug naar Lissabon, met bus 161 vanaf het busstation, waar ook bussen gaan naar Cachilas, van waaruit je de pont naar Lissabon kunt nemen (kom je op Cais do Sodre station uit).

Eerst even ingecheckt bij mijn nieuwe slaapplek, Passport Lisbon Hostel, op het Praca do Camoes (centrum, centrum).  Ik had een room, met gedeelde badkamer. Die hoefde ik niet te delen, maar het heet gedeeld omdat er gangetje tussen mijn kamer en mijn badkamer was. Dit hostel, dat verdeeld is over 5 etages, heeft slaapzalen voor 8 vrouwen/mannen, maar ook kleinere kamers, gewoon 2 persoonskamers en suites met uitzicht op de stad. Gezamelijke eetruimtes waar je thee kunt zetten en gezamelijke woonkamers. Het hostel heeft dus voor elk wat wils. Het personeel is erg behulpzaam en heeft goede tips voor uitgaan, leuke eettentjes etc. En het is supergezellig met allerlei backpackers, maar ook stelletjes en alleenreizers. Nadeel, het hostel ligt in het uitgaansdeel van de stad, en het is niet stil voor 04.30 uur.

Koffers gedumpt en naar Cais do Sodre gewandeld waar ik trammetje 15 richting Alges nam. Uitstappen bij Alcantara en dan even een paar zijstraatjes door tot je bijna recht onder de rode San Francisco brug staat, waar de Westergasfabriek van Lissabon is gesitueerd: LX Factory. Wat mij betreft de leukste plek van Lissabon. Op dit terrein vind je diverse eettentjes, galeries, winkeltjes (Bairro Arte), een kapper, filmproductiemaatschappijen en andere culturele- en mediabedrijfjes. Must see place. Zeker niet overslaan: Malaca Too, maleis/vietnamees eten voor een tientje. Zo lekker heb ik in tijden niet gegeten. Bovendien een zeer interessante locatie, eten tussen oranje archiefkasten. Voor het toetje naar LerDevagar een van de meest bijzondere boek/cdwinkels die ik ooit gezien heb, waar je heerlijke merenge taartjes met frambozen en een bica voor € 3,50 hebt of naar Chef Nino. Ook leuk zijn Cantina en de kledingwinkel India that Wears You. En live muziek, donderdag, vrijdag, zaterdag en zondag. Check de site.

Om het culturele dagje af te maken, en omdat het nogal heet was die dag, besloot ik naar Museo Berardo te lopen (dat is overigens niet om de hoek) om daar binnen even af koelen. Ideaal. In Lissabon zijn veel musea gratis. Er was een mooie fototentoonstelling en er is een permanente tentoonstelling van moderne kunst te zien met oa. Marcel Duchamp en Man Ray. Daarma doorgelopen naar Torre de Belem. Prachtige toren.  Schijnt ook interessant te zijn van binnen. Ik was er wat laat en had net een heel museum van binnen gezien.

’s avonds heerlijk gegeten bij Stasha, een van de beste restaurants van Lissabon. De cheesecake met berries is lovely.  Overigens komen er in Lissabon ook steeds meer vegetarische/vegan restaurants.

IMG_5335

IMG_5383

IMG_5407

DSC_0739

DSC_0779

DSC_0915DSC_1034IMG_5240IMG_5264IMG_5290

Dag 5

Met een beetje spierpijn en maar een paar uurtjes slaap besloot ik deze morgen heel lui en toeristisch de rode bustour te gaan doen, waar ik de avond daarvoor een ticket voor had gekocht. Een vreselijke tourist trap, maar op zich met heet weet wel relaxt om bovenin de open bus, met de wind in de haren langs de belangrijkste sites te worden gereden. Het enige is, je moet niet uitstappen, want voor je het weet sta je een halve dag op de bus te wachten. Zonde van je vakantie. Met de bus via allerlei leuke sites, naar Belem gereden, en toen de tourguide op het bandje over de beste pasteis de nata tent van Lissabon begon, toch maar uitgestapt, om daar even een lekker koffie met te drinken. Een supermooie, maar retecommerciele tent, maar wel leuk om even geweest te zijn. Daarna even naar de om de hoek gelegen Jardim Tropical gelopen. Heerlijke plek, oase van rust in de stad. Entree is € 2,=, als je zoveel van palmbomen houdt als ik, dan is dat de moeite.

Daarna naar de Torre gelopen en vandaaruit via de kade langs de Taag, 7 kilometer richting Cais do Sodre gewandeld, in de bloedhitte. Tussendoor even “afgekoeld” in het Electriciteitsmuseum. Niet zoveel aan, als geen kind bent, en niks met techniek hebt, maar wel heerlijk koel. Daarna weer doorgewandeld langs de oude dokken, waar tegenwoordig de ene na de andere hippe club uit te grond popt. Na die toch wel vermoeiende wandeling (ook omdat er op die route hele gedeeltes zijn waar het kaal, saai en troosteloos is), even uitgerust op de pont naar Cachilhas. Cachilhas is het Amsterdam Noord van Lissabon. Compleet met braderie en volkszangers op het plein. Heerlijke plek voor eventjes. Daarna weer bootje teruggenomen en de rest van de avond filmpje gekeken in mijn hotelkamer.

Dag 6

Volgende ochtend vroeg uit de veren voor een dagje strand in Cascais. Met de trein vanaf Cais is het een half uurtje treinen. Een leuke route langs de Taag. Onderweg kom je ook nog langs Estoril. Zowel Cascais als Estoril zijn qua strand totaal niet de moeite. Zeker in de zomer niet, hutjemutje op een vierkante meter geel strand. No thank you. Costa da Caparica is 1000 keer mooier en relaxter. In Cascais was een groot kinderfestival aan de gang wat wel heel gezellig was. Er werden diverse oud hollandse (oud Portugese?) spelletjes gespeeld zoals sjoelen, steltelopen, ringgooien en vieropeenrijen.

Na sardientjes te hebben gegeten bij een tent waarvan je de naam niet hoeft te onthouden, weer teruggetreind naar Lissabon, om de middag weer lekker rond te struinen in Bairro Alto. Onder andere een wandeling gemaakt naar het geweldige Miradouro bij Jardim de Sao Pedro aan de Rua de Sao Pedro waar een supergezellig terrasje is, waar je ook een geweldige zonsondergang kunt zien en uitkijkt op het kasteel aan de overkant. Daarna door gewandeld naar Principe Real, een gezellig plein waar je fijn koffie kunt drinken in de ochtend. Vervolgens via Rua de Palmeira (dit is de gay area van Lissabon, vermoed ik) naar Praca de Jesus gelopen, en naar de Estrella kerk, om te eindigen op een bankje met een boekje in het fantastische Estrella park. Wat een heerlijke plek is dat.

Daarna weer relaxt met trammetje 28 terug naar mijn hostal om om 21.00 uur te melden bij Stasha voor een heerlijke maaltijd met zalige wijn en een to die for cheesecake als toetje. Nog even door de straatjes van Barrio Alto gestruind.

Dag 7

De volgende ochtend heel erg vroeg richting vliegveld, met het gevoel vier weken weggeweest te zijn, een camera vol met foto’s en een hoofd vol mooie indrukken.

DSC_0554

IMG_5553

IMG_5457

DSC_0303

DSC_0380

IMG_5447 

Vergelijkbare artikelen

Geen reacties

Voeg een reactie toe

Menu