Cat Colnot Gastblogs

Het grote loslaten

Het grote loslaten

Afgelopen jaren had ik het gevoel dat dingen in mijn leven anders moesten. Maar ik wist niet hoe. Ik liep rond met een is dit alles onrust en wat ik ook deed, ik raakte er niet vanaf.

Begin november kwam het ineens heel helder bij me op. Ik verkoop mijn huis en ik word Digital Nomad. Als je een huis Amsterdam hebt in een opkomende hippe buurt als BoLo dan is je huis verkopen meestal wel goed nieuws. Omdat december een slechte tijd is voor verkoop ging het appartement half januari op Funda. Dat het snel verkocht zou worden was geen verrassing. Dat het best wel heftig zou zijn emotioneel wel. Vooral het opruimen en ontspullen. Geinspireerd door diverse digital nomads en ontspullers en dankzij de Netflix docu The Magic of Tidiying up ging ik aan de slag om al mijn in 47 opgespaarde meuk te onderwerpen aan de Spark Joy vraag. En alles wat weg mocht heb ik zoals Marie Kondo voorschrijft hartelijk bedankt voor de goede diensten en weggeven of in de Kliko gedropt.

28 ritjes naar de Kringloop later….

En toen had ik nog 20 dozen (op thema dus zeker niet tot de rand gevuld) over. En een koelkast en een matras. En twee designstoeltjes. En natuurlijk mijn laptop en i-phone. Want ja, die sparken superveel joy.

En toen was ik dus ineens dakloos….en zo goed als vrij van spullen. Maar 100% vrij van troep.

Ineens was er weer ruimte voor nieuwe dingen.

Loslaten voelt echt lichter.

En bedacht ik dat ik voordat ik dit huis kocht bijna altijd aan het water of met vrij zicht had gewoond. En ik graag meer groen om me heen maar toch de stad niet uit. IJburg! Via vriendin die een advertentie op Facebook spotte kon ik vier maanden op een huis op IJburg passen. Met uitzicht op het water, en een ligbad. En een tuintje. Precies wat ik wilde.

Dacht ik. Hoewel het een heerlijk huis was en ik eindelijk eens mensen te logeren kon vragen, had ik de eerste maand veel last van te groot huis syndroom….Als je altijd gewend bent op 1 verdieping te wonen zijn drie etages en vier slaapkamers, twee badkamers en een tuin ineens best veel om te overzien. En toen de politie een matrixbord op straat zette met een levensgrote waarschuwing voor inbrekers toen waren mijn nachten ineens een stuk minder sereen. En IJburg is verder bedoeld voor mensen met gezinnen, en dat vond ik confronterend. Niet dat ik ooit een gezin heb geambieerd, maar dat was ik daar gek genoeg vergeten. Ook had ik niet verwacht dat ik Amsterdam zo zou missen. Die IJtunnel en die brug voelen toch verder dan je denkt. 

Tijdens die vier maanden op IJburg waar zo weinig te beleven valt (lees: afleiding is), dat je wel met je businessplannen aan de slag moet, merkte ik dat ik toch wel enorme omtrekkende bewegingen aan het maken was met betrekking tot mijn bedrijf en de nieuwe weg die ik in wilde slaan. Interessant om dat bij mezelf te observeren.

Ik kwam er ook achter dat ik helemaal geen digital nomad wil zijn. Uit mijn koffer leven is leuk voor een vakantie of stedentripje, maar voor de rest van de tijd wil ik gewoon een fijne relaxte plek voor mezelf. Niet met drie verdiepingen en 2 badkamers, maar gewoon een studiootje…. Met ramen van het plafond tot de grond. Dat ik kan inrichten als een luxe hotelkamer zodat ik me altijd op vakantie voelen.

Nou, dat is dus gelukt. En het zou half oktober/half november af zijn. Ik kon bijna niet wachten. Daarmee liet ik ook het idee los dat ik echt van reizen houd. Ik hou vooral van ergens zijn en het daar ontdekken.

En wat doe je in de tussentijd als dan besloten hebt dat je niet geschapen ben voor een leven als digital nomad? Een paar maanden bij vrienden op de bank? Nah. Ik heb superlieve vrienden en familie, maar toch….

Antwerpen werd het. Want dat stond nog op mijn lijstje met plekken waar ik best een tijdje zou willen wonen.

Hoe dat was….lees je in mijn volgende blog.

 

 

Vergelijkbare artikelen

Geen reacties

Voeg een reactie toe